Ochojnik świerkowy zielony
agroturystyka noclegiWygląd, środowisko, liczebność, pokarm: długość 2 mm. Należy do rodziny ochojnikowatych (Adelgidae) z podrzędu mszyc (Aphidodea), które z kolei zaliczane są do rzędu pluskwiaków równoskrzydłych (Homoptera). W samej tylko Europie Środkowej żyje około 850 gatunków mszyc. Wszystkie mają jedynie do kilku milimetrów długości oraz owalny kształt ciała. Wspólną ich cechą jest kłująco-ssący aparat gębowy, za pomocą którego wysysają liście i młode, delikatne pędy. Charakteryzują się ogromną rozrodczością, część z nich jest groźnymi szkodnikami. Mszyce są do siebie bardzo podobne i przez to nadzwyczaj trudne do rozróżnienia. Pierwszą ważną cechą rozpoznawczą jest roślina żywicielska. I tak na przykład ochojnik świerkowy zielony żyje tylko na świerkach, mszyca różano-szczeciowa głównie na różach itd. Dalszymi pomocniczymi cechami są powstające wskutek żerowania mszyc wyrosła (galasy), sposób ułożenia składanych przez nie jaj (rzędy albo skupiska) lub ich zagęszczenie. Niektóre mszyce siedzą na gałązkach w rzędzie jedna za drugą, inne zajmują całą roślinę. Takie zachowanie się jest specyficzne dla gatunku. Wyrosła ochojnika świerkowego zielonego mają postać małych szyszek z wieloma komorami, w których znajdują się jaja, a później larwy pozostające tutaj aż do ostatniego linienia. Te „szyszki\" można oglądać jeszcze po latach. Soczewki kontaktowe
